Wie het laatst lacht…

Lachen is gezond, dat weten we allemaal. En toch tobben we in het dagelijks leven heel wat af, voorafgegaan door de dames en heren politici: een treurige stoet zwartkijkers. Vroeger dienden leiders als lichtend voorbeeld en veilig baken in onzekere tijden. Of het nu ging om een dorpsoudste in Afrika of om een Romeinse keizer zoals Marcus Aurelius; zij werden allen door het volk gekoesterd vanwege hun charisma, leidinggevende kwaliteiten, sociaal inlevingsvermogen en rechtvaardigheidsgevoel.
Tegenwoordig is dit uitgangspunt vervlakt tot ijdele vrouwtjes- en mannetjesmakerij, waarbij de politicus vooral zijn eigen persoontje als het centrum van de wereld  beschouwt. De bevolking die hij zou moeten dienen, dient voornamelijk ter meerdere eer en glorie van hemzélf.
Neem Geert Wilders. Net als al die kleine, jengelige dwingelandjes waaraan menig opvoedkundig tv-programma tegenwoordig wordt gewijd, krijgt Wilders nog liever negatieve aandacht dan géén aandacht.
Sommige mensen vinden dat we hem beter dood kunnen zwijgen. Om te voorkomen dat hij, met zijn verdeeldheid kwekende ideeën, nog méér mensen op foute gedachten brengt. Maar die houding is gebaseerd op angst! Ofwel: op dezelfde negatieve mentaliteit van ‘je verzetten tegen-’ als die van Wilders. Nee, de oplossing is veel eenvoudiger: lachen! Gewoon luid, duidelijk en langdurig lachen. Zodra Wilders ook maar éven zijn vingertje verheft, barsten wij collectief in daverend gebulder uit. Ha ha ha, wat is díé man geestig! Eindelijk een professioneel cabaretier in het politieke circuit! Want wees eerlijk: zo’n man kan je toch onmogelijk serieus nemen? Als we dat zouden doen, ja, dán geven we hem de macht! Maar Wilders wil alleen maar aandacht! En die gunnen we hem, volop. We lachen ons slap, raken geheel ontspannen, ontstressen en voelen ons beter dan ooit. En Wilders? Wilde… wie? Oh, die! Die is zich van de weeromstuit dood geschrokken.

[Verschenen in ‘Natural Body’, 2008]

P.S. Rutte heeft mijn suggestie
 van destijds kennelijk serieus genomen – wat kan die man lachen! En verdomd: vandaag, op  21 april 2012, is Wilders uit het kabinet gestapt. Alleen… wie van de twee is zich uiteindelijk  dood geschrokken??

Comments are closed.