Een ‘partijdig’ stukje

Eén keer in je leven een ‘partijdig’ stukje schrijven, dat moet toch kunnen? Zolang het de lezer ook maar duidelijk is… (Onderstaand artikel is daarom alleen gepubliceerd op de website van ‘Dichtbij.nl’, op eigen naam),

Roy Ristie en Paul van Meenen

D66 blijft wars van regelzucht
De stadsdeelraden verdwijnen, in plaats daarvan krijgt elk stadsdeel vanaf volgende maand zijn eigen bestuurscommissie. Wie daarin zitting mogen nemen, bepalen de kiezers op 19 maart a.s., de dag waarop ook een nieuwe gemeenteraad gekozen wordt.

D66 (lijst 4) nam op zondag 23 februari jl. in Amsterdam Zuidoost de gelegenheid te baat, om in Business Centre No Limit een bijeenkomst te organiseren, waar acht zowel lokale als landelijke coryfeeën de kans kregen, elk een ‘pitch’ van vijf minuten te houden, gevolgd door een kort vragenvuur vanuit het publiek.

Samira Rafaela (zelf portefeuillehouder Diversiteit en Participatie bij de Jonge Democraten) leidt de bijeenkomst met verve. Mochten toehoorders dreigen af te dwalen (al was het maar vanwege de ietwat luidruchtig verlopende Afrikaanse kerkdienst next door), dan zijn ze meteen weer bij de les, zodra Samira de sprekers hun betoog laat afronden: dankzij haar talent om de essentie daarvan helder weer te geven, gaat geen punt van belang verloren.
De speerpunten op de agenda komen kortweg neer op goed onderwijs; vrijheid van geloof; veiligheid zonder discriminatie en last but not least: minder regels voor ondernemers.

Samira Rafaela

Koek bakken
Het optreden van lijsttrekker Roy Ristie (“zelfs de grootste kluizenaar kent zijn naam”, aldus Samira) wordt als ‘uitsmijter’ voor het laatst bewaard. Eerst komen de andere kandidaten aan de beurt, zoals zorgmanager Christa Accord (“mensen moet hun eigen zorg kunnen kiezen”), fiscaal specialist Conchita Watkin (“Als je je koek bakt voor meerdere feesten en niet alleen voor je tante, heb je geen ‘hobby’ maar ben je ondernemer!”) en Hubert Fermina.
Fermina, ex-directeur van het Landelijk Bureau ter bestrijding van Rassendiscriminatie (tegenwoordig ‘Art.1’ geheten) en voorheen Tweede Kamerlid voor D66 (tot de partij weer kromp), betoogt dat het hoog tijd is, de discriminatie die nog altijd op tal van fronten woekert, voortaan zélf aan te pakken. Want van officieel ingediende klachten ziet men zelden iets terug. “Inmiddels zijn er genoeg zwarten met capaciteiten om minister te worden. Maar je moet er zélf voor knokken, net zoals ik dat heb gedaan.”
Toen Fermina in 1966 lid werd van de partij, was hij de enige donkere man in een verder compleet wit gezelschap. “En kijk nu eens naar dit publiek! Eén en al diversiteit – die wij een meerwaarde kunnen geven. Hoe? Door de essentiële ‘belangen’ achter discriminatie te kennen, te herkennen en ze dan te benoemen. Dus hoe meer mensen vanuit deze diversiteit lid worden van de partij, hoe meer resultaten we kunnen oogsten”.
Divers is het zeker: op zijn minst tien culturen vallen er in deze ene ruimte al moeiteloos te onderscheiden, met pet of hoofddoek, zwart en wit, jong en oud.

Zelfwerkzaamheid
Ook andere sprekers doen een beroep op de zelfwerkzaamheid en betrokkenheid van de nieuwe ‘wereldburgers’ in Zuidoost, naast zorg voor zwakkeren en, “met het oog op de participatie”,  het stimuleren van meer bewustwording via goed onderwijs.
Lorenzo van Dijk, coördinator Welzijn bij de Stichting Kennis en Sociale Cohesie, legt om te beginnen uit, dat de genoemde ‘koek’ bij Surinamers staat voor ‘taart’. “Dus zelfs dát moet je soms al vertalen”. Pas daarna gaat hij over op de citotoets – en waarom die toets in zijn ogen niet deugt. “De stem van de leerkracht wordt niet meer gehoord. De citotoets gaat uit van een cultuur die je wellicht nog aantreft in Tietjerksteradeel, maar die zeker niet opgaat voor een cultuur als die van Amsterdam Zuidoost. In een smeltkroes van 146 nationaliteiten heb je een heel ander referentiekader!” Hij verwijst naar Gardner, een psycholoog die via zijn theorie van de ‘meervoudige intelligentie’ heeft aangetoond, dat weliswaar niet alle talenten hetzelfde, maar wel degelijk van even grote waarde zijn. “Diversiteit is geen doel op zich,  maar het belang van veelzijdigheid kunnen we nauwelijks onderschatten. Er zijn meer carrièremogelijkheden dan alleen ‘dokter worden’.”
Tweede kamerlid Paul van Meenen sluit zich hierbij aan. “We moeten op zoek naar het talent van kinderen.”

Yassmine el Ksaihi

Yassmine El Ksaihi, D66-kandidaat voor de gemeenteraad en adviseur sociale vraagstukken, laat weten zich sterk te maken voor vrouwenemancipatie en onderwijs. Haar motivatie komt mede voort uit een persoonlijke ervaring: haar moeder begon hier als nieuwkomer destijds in de schoonmaak, maar werkte daarna 20 jaar lang in de zorg. “Maar toen moesten de mensen ineens alsnog diploma’s halen. Het eerste examen lukte nog, daarna werd het te zwaar – en moest ze, met haar 20 jaar  ervaring en betrokkenheid, terug naar de schoonmaak, terug naar af. Zulke processen moeten we veel zorgvuldiger begeleiden!”

Wassila Hachchi, tweede kamerlid voor Defensie en Koninkrijksrelaties, betoogt dat voor elk deel van Nederland – dus ook voor Saba, St. Eustatius en Bonaire- sprake van vrij verkeer moet zijn.  En: “D66 kijkt naar elk mens als een uniek mens.”

Een record aan weerstand
Tot slot is het dan eindelijk tijd voor de lijsttrekker van Zuidoost zelf: Roy Ristie.  Hij spreekt onder meer over het belang van ‘ons sociaal en cultureel kapitaal’. “De overheid is doorgeslagen in regelzucht. Wij moeten het verschil maken, via het ‘vehikel’ D66”. Ristie memoreert het legendarische feit, dat D66 in Zuidoost ‘meer dan 66’ moties heeft ingebracht. “De oude politici hebben een record aan weerstand geboden, maar het komt er wél door: vooruitgang, ontplooiing, groei!  De politieke onwil van de traditionele partijen komt vooral neer op gebrek aan ‘gunnen’. D66 komt van ver, maar nu zijn we er weer, onder het motto: ‘Bouwen op Vertrouwen’.
Een daverend applaus is zijn deel. Daarna wordt er nog lang nagepraat – en gedanst, op wereldmuziek.
Door Emma Veenstra

 

Comments are closed.